El gusto es mío. Victor Manuel

Recepten, culinaire herinneringen, anekdotes, emoties en gevoelens die de vreugde van het leven en het delen bejubelen en die een fresco vormen van de herinneringen van de beroemde singer-songwriter.

«De melancholie overvalt me wanneer ik de receptenschriften opensla en zie wat ik allemaal heb gekookt en voor wie.» Herinneringen, smaken en geuren: dat is El gusto es mío. Een reis door de persoonlijke en sentimentele geschiedenis van Víctor Manuel, rond de tafel of voor het fornuis. Ingrediënt na ingrediënt vlecht de singer-songwriter een reeks herinneringen, anekdotes, emoties en gevoelens die samen een banket van herinneringen vormen. Reizen over verschillende wegen, ontmoetingen met oude vrienden, culinaire anekdotes met de grootouders of de kinderen, het verhaal van een grote liefde… en dat alles zonder de keuken te verlaten, terwijl hij dat perfecte recept bereidt met de smaken en geuren die zin hebben gegeven aan een heel leven.

Minder bekend is misschien de kant van Víctor Manuel als volleerd kok, een passie die voortkomt uit zijn liefde voor de keuken. El gusto es mío is daarom een kookboek, maar het is veel meer dan dat. Het zijn herinneringen en belevenissen, doorspekt met grappige anekdotes met grote persoonlijkheden uit de recente geschiedenis van Spanje, allemaal vergezeld van emblematische recepten die met het thema verband houden, door hem gekookt en geïllustreerd met foto’s die uiteindelijk een luxe-editie vormen.

Verdeeld over verschillende delen die zijn jeugd in Asturië, zijn aankomst in Madrid of zijn reizen door Spanje en Latijns-Amerika omvatten, bladert Víctor Manuel door dat levensschrift en deelt hij niet alleen de recepten en de muzieknoten die hem hebben gemaakt tot wie hij is, maar toont hij ook een kaart vol gekleurde punaises waarop verschillende geuren en smaken, markten met de beste grondstoffen en restaurants met onvergetelijke menu’s samenkomen. Een emotionele tocht die uiteindelijk een intieme kaart van zijn geschiedenis vormt.

Met dit vernieuwende project waarin Víctor Manuel zijn culinaire talenten presenteert en een tot nu toe onbekende, intieme kant onthult, begint de zanger een nieuwe tournee langs de podia van verschillende steden die de liveconcerten van Casi nada está en su sitio niet hadden bereikt. Kort na de lancering van het boek wordt een programma van speciale concerten aangekondigd, zeer select qua locaties en data, waarin de artiest El gusto es mío, zijn nieuwste liedjes en zijn grote klassiekers blijft presenteren, met de nabijheid en natuurlijkheid die hem kenmerken.

Over de auteur:

Víctor Manuel wordt geboren in Mieres (Asturië), bij de brug van La Perra, op 7 juli 1947. Van kinds af aan toont hij een duidelijke muzikale roeping: hij houdt van zingen en mondharmonica spelen. Op zijn veertiende schrijft hij zich in voor de Herfstkunstwedstrijd van zijn dorp, waar hij finalist wordt. Een paar jaar later verhuist hij naar Madrid, waar hij verschillende cursussen solfège volgt, op de radio zingt, zich voorbereidt met een zangleraar en met behulp van zijn gitaar zijn eerste liedjes begint te componeren. In 1965 neemt hij zijn eerste nummers op en neemt hij deel aan het Festival van Benidorm. Een jaar later doet hij als componist mee aan het Festival del Atlántico en het Festival del Miño.

Hij vindt zijn weg als auteur en vertolker met liedjes die vandaag al muziekgeschiedenis zijn, zoals El cobarde of El tren de madera. We schrijven het jaar 1967. La romería, Paxarinos en El abuelo Víctor worden een jaar later zijn eerste massale successen.

In de loop van zijn artistieke carrière heeft hij als acteur gewerkt in Morbo en Al diablo con amor, beide geregisseerd door Gonzalo Suárez. Hij heeft voor verschillende zangers gecomponeerd en onder anderen Pablo Milanés, Ana Belén of Rosa León geproduceerd. Ook werkte hij aan de productie van films als Divinas palabras, El vuelo de la paloma, Tirano Banderas, Bajarse al moro, Yo soy esa, El día que nací yo of Yo me bajo en la próxima. Zijn discografie is even omvangrijk als gerenommeerd, zowel nationaal als internationaal. Het volstaat om de titels van enkele platen te herinneren die deel uitmaken van ons muzikale geheugen om onze nostalgie te wekken: Quiero abrazarte tanto, Canción para Pilar, Soy un corazón tendido al sol, Ay amor, Por el camino, Qué te puedo dar, A dónde irán los besos, Mucho más que dos, El gusto es nuestro, Vivir para cantarlo, El hijo del ferroviario, Una canción me trajo aquí of Canciones regaladas.